Tag Archives: Kirsten van den Hul

Dat verklaar en beloof ik!

27 Mar

Een dag om nooit te vergeten: op donderdag 23 maart jongstleden ben ik officieel geïnstalleerd als Kamerlid namens de PvdA. Een bijzonder moment, en ook best spannend. Hier leg ik de gelofte af met de woorden ‘Dat verklaar en beloof ik’:

Graag wil ik iedereen die op mij gestemd heeft hartelijk bedanken voor hun steun en vertrouwen. Een bijzonder dankwoord ben ik verschuldigd aan mijn campagneteam. Marcel, Lemia, Jochem, Yana, Lucie, Ibrahim, iedereen die een bijdrage heeft geleverd aan een Tafel van Tien, en iedereen die heeft helpen flyeren: DANK!

En nu: met volle kracht vooruit! Collega Gijs van Dijk en ik zijn de twee nieuwkomers bij de PvdA, de rest van onze fractie bestaat uit ervaren Kamerleden en (demissionaire) bewindspersonen. Ik kijk ernaar uit om veel van hen te leren de komende tijd. Natuurlijk was de verkiezingsuitslag voor ons uitermate teleurstellend. Maar wie mij al wat langer volgt, weet dat ik niet graag bij de pakken neerzit. De mouwen opstropen dus en moedig voorwaarts. Want er is werk aan de winkel!

Alle nieuwe Kamerleden krijgen gelukkig een uitgebreid trainingsprogramma, waarin we de ins en outs van het werk als Kamerlid leren. Hoe werkt het in de plenaire zaal, hoe gaat het er in commissievergaderingen aan toe, en hoe zit het met het informatiesysteem? Kortom: ik voel me soms net een brugklasser (en ik ben niet de enige! Hart van Nederland maakte er dit item over).

Ik hou jullie hier (en op FB) natuurlijk graag op de hoogte. Voor nu wens ik jullie een mooie zonnige week en zeg ik: tot gauw!

Advertisements

Oost West Thuis Best

5 Mar

battum

Dit weekend was ik op campagne in mijn hometown, Bathmen (of Battum, zoals de locals zeggen), in het mooie Overijssel. Ik woonde er de eerste 18 jaar van mijn leven. ‘Import’, zo noemden ze ons, want mijn ouders kwamen oorspronkelijk niet uit Bathmen, maar uit Hilversum en Utrecht. Gelukkig hoorden mijn moeder en ik er meteen helemaal bij, in de noaberschap in onze straat.

Voor de niet-ingewijden: noabers vieren samen Oud en Nieuw, verjaardagen en bruiloften (inclusief versierde erehagen in de tuin), maar staan ook klaar als er iemand overlijdt. De condoleance, de cake voor bij de koffie: in een noaberschap sta je er niet alleen voor. Een mooie traditie, die gelukkig in mijn dorp nog steeds in ere wordt gehouden. Een echte gemeenschap dus, waar je mét elkaar in plaats van langs elkaar leeft.

Inmiddels woon ik, na jaren in Amsterdam en in het buitenland te hebben gewoond, alweer bijna anderhalf jaar met veel plezier in Den Haag. De zee, de rust, de historische gebouwen.. heerlijk vind ik het hier. Maar nog steeds ben ik blij als ik de IJssel oversteek en naar mijn mooie dorp ga, waar mijn moeder gelukkig nog steeds in dezelfde straat woont, te midden van dezelfde noabers. Op bezoek in Battum voelt daardoor nog steeds als thuis komen. Want je kunt een meisje wel uit het dorp halen, maar het dorp niet uit het meisje.

Over dorpen gesproken, deze week ga ik op bezoek in Bunnik, het dorp waar mijn opa en oma een groot deel van hun leven doorbrachten. Ook ga ik in gesprek met Minister Bussemaker op Internationale Vrouwendag en ben ik op 9 maart te gast in Rotterdam bij een bijeenkomst van het Informatiebureau van het Europees Parlement en de Vertegenwoordiging van de Europese Commissie in Nederland over de economische zelfstandigheid van vrouwen. En vrijdag, dan mag ik gelukkig weer de IJssel oversteken. Ik ben dan met kamerlid Keklik Yucel en kandidaat-kamerlid Mirthe Biemans te gast bij Maak de Toekomst in Deventer. Hopelijk zie ik jullie daar!

PS: gratis advies voor al die Westerlingen die nu denken: “Deventer? Da’s veeeeel te ver!”; probeer het eens. Overijssel is dichterbij dan je denkt 😉

Laat je stem gelden!

15 Feb

Over een precies een maand is het zover: 15 maart 2017. Verkiezingen voor de Tweede Kamer der Staten Generaal. Hét moment om je stem te laten gelden. Door bijvoorbeeld op een vrouw te stemmen, maar ook op een partij die die stem serieus neemt.

KoT

Gisteren schreven D66-senator en winnares van de Aletta Jacobsprijs Petra Stienen en ik in het NRC een opiniestuk waarin we vrouwen oproepen niet alleen strategisch op een vrouw te stemmen, maar ook zelf hun vinger op te steken. Want politiek is té belangrijk om alleen aan mannen over te laten. Geïnspireerd door de wijze lessen van Aletta Jacobs en Joke Smit roepen we vrouwen op politiek actief te worden.

Mijn oma, die er helaas niet meer is, werd geboren in een tijd dat vrouwen nog geen actief of passief kiesrecht hadden. Mijn moeder werd geboren in een tijd dat vrouwen nog handelingsonbekwaam waren en vaak zelfs moesten stoppen met werken toen ze kinderen kregen. En nu kan ze stemmen op haar dochter.

Waarom ik mijn vinger heb opgestoken? Omdat ik de woorden van mijn heldin Agnes Jongerius ter harte heb genomen. Niet stilletjes in een hoekje gaan zitten wachten, maar de beurt vragen. Omdat ik geloof dat we er nog niet zijn. Er is een boel verbeterd sinds vrouwen 100 jaar geleden kiesrecht kregen, maar is er ook nog een wereld te winnen. Bijvoorbeeld de economische zelfstandigheid van vrouwen, of het aantal vrouwen dat slachtoffer wordt van geweld. Daar wil ik me in de Tweede Kamer voor inzetten. Want het persoonlijke is anno 2017 nog steeds politiek.

The right to own a clitoris

3 Jun

Mayar Mohamed Mousa was her name. She was 17 years old. Just like her twin sister, who went under the knife right before her. She survived. But Mayar didn’t. Last Sunday, Mayar Mohamed Mousa died from complications in a private hospital in the Egyptian city of Suez when a female doctor surgically removed her clitoris. Mayar’s mother is a nurse.

Just let that sink in a for a moment.

A female doctor and a female nurse agreed to perform female genital mutilation (FGM) on two perfectly healthy teenage girls. Were even willing to risk the closure of the hospital, jailtime and not to mention the girls’ lives. And all that to remove their external sexual organs. How messed up is that?

And what’s even worse: Mayar and her twin sister are far from an exception. Even though the procedure was officially banned in Egypt in 2008, a staggering 94% of married women have been exposed to FGM and 69% of those women agreed to the same procedure being carried out on their daughters, according to a survey by the Egyptian Health Ministery in 2003.

Why?? Not for religious reasons. Not for hygiene. But simply because people believe this is how it should be. ‘It helps keep girls calm’, I once heard someone say. ‘It’s our culture’, according to others.

Fact of the matter is that today, according to UNICEF, at least 200 million girls and women living in 30 countries have undergone FGM. Of all those girls and women, the highest number are from Egypt: a staggering 27.2 million.

So why do people not talk about this more? Mona Eltahawy, author of Headscarves and Hymens: Why the Middle East Needs a Sexual Revolution, offers a very simple yet painful explanation: ‘Something that hurts so many girls and women is kept silent and taboo because it has to do with our vaginas and with sex. The biggest obstacle in the global fight against FGM is the reluctance to talk about the practice.’

So let’s break the silence. Let’s amplify the voices who are challenging this harmful misogynistic practise. Let’s start by remembering the names of the victims who do not live to share their stories. Let’s keep their memory alive.

Mayar Mohamed Mousa was her name. She was only 17 years old.

 

Why bother?

11 Apr

Do you know that feeling, that you’d rather not watch the news? Because all it seems to bring are tales of sorrow, suffering and shameful selfishness? Bombings, refugee crisis, Panama papers, abortion debate, US elections.. sometimes it seems like we are not moving forward at all, but rather flipping back through the darkest pages of history.

And the weird thing is: the truth is often more absurd than the most far fetched conspiricy theory. So sometimes, it seems a whole lot easier to become a pessimist or an escapist than a pro-activist. To think: ‘why bother’ and go shopping instead. Been there, done that (and have the closet to prove it). But does it change anything, really?

Fortunately, I’ve been blessed to be surrounded by lots of optimists, who, like me, believe that change does not just occur; it’s a verb: you have to just do it. Like the people behind the amazing ‘Harmony for Peace‘, whose annual concert at the Peace Palace in The Hague I will be hosting this month, with talented kids from all over the country performing together in the name of peace and cross-cultural understanding.

Or my wonderful coachee Saskia Stolz of the Power of Art House, who developed Moving People, to give refugees a face and voice, which she is presenting at Harvard, Yale and Columbia this week. You GO girl!

Or gender equality expert Jens van Tricht, founder of Emancipator, who will join us at the Gender @ The Lighthouse programme at Haagse Hogeschool for the Gender for Dummies event this week. Tell me: how often do you get the chance to hear a MAN talk about gender equality?

And speaking about gender equality, I will go back to my home town later this month, the lovely village of Bathmen, where I will join Vrouwen van Nu to talk about my book (S)hevolution and what we can do to change the world ourselves. Because isn’t that the best remedy in days of despair and devastation: being the change we want to see in this world?

And to the sceptics, who doubt whether all this will make any difference, who still say: why bother? Let me ask you this: when did doing nothing ever change anything?

Without change, no butterflies!

The same question each year

5 Mar

Around this time each year, I get asked the same question.

‘International Women’s Day, is that really still necessary?’

I always give the same answer. YES!

Unfortunately, it still is.

Why? Because men and women still do not have equal rights, equal access, equal power, equal representation, equal safety.

Some examples:

This week, the Inter-Parliamentary Union reported that in 2015, only less than a quarter of MPs worldwide were women.

So much for representative democracy.

The representation of women in conflict resolution is even lower: only 8% of all participants in peace negotiations between 1992 and 2011 were women. And only 3% of all peace treaties was signed by a woman.

Speaking about representation: last week, waiting at an Amsterdam bus stop, I took this picture of an ad campaign:

CcD1f7vVIAAJPgH (1)

Suit Supply campaign in the streets of Amsterdam

 

Wrong on so many levels, that I don’t even want to begin to explain why.

Fortunately, the massive outcry that followed did lead to cities removing the campaign from their bus stops altogether. But the damage was already done. How about scrutinizing campaigns before putting them up?

Yes, sexism is everywhere – yet often so hard to acknowledge. ‘Aren’t you being a bit over-sensitive now?’ or ‘Don’t go all feminist on me darling’, or even ‘You must be having your period’ are only some of the reactions I got while trying to discuss sexist situations in daily professional life. That’s why I wholeheartedly support the #geengrapje (no joke) campaign by the Dutch Young Socialists and said yes when they asked me to be in their campaign video:

 

But that’s not all I do this Women’s Day.

On March 7th, I host a Transgender Seminar at The Hague University of Applied Science,

On March 8th, I host an intergenerational panel on feminism then and now,

within the framework of the amazing Mama Cash project More than a Muse,

And on March 12th, I host the FNV (Dutch Federation of Trade Unions) Women’s Day event 

(for more upcoming events, have a look here)

As American poet Audre Lorde said: ‘We‘ve been taught that silence would save us. But it won’t.’

Happy International Women’s Day!

NY, NY..

31 Aug

Hello world!
It’s been a while since I last left a post.. I have been rather busy being a change agent. My most recent mission took me to Brooklyn, New York. Flatbush, to be precise. A predominantly West-Indian neighborhood not far from Prospect Park, where I soon got to be known as Miss Amsterdam. In fact, Flatbush, then known as Vlacke Bos, was among the first Dutch settlements in the borough of Brooklyn, established in 1634. Ditmas, Vanderbilt, DeKalb, names most New Yorkers know as streets or subway stops, are all buried at a beautiful little cemetry behind the Dutch Reformed Church of Flatbush, on the corner of Flatbush and Church Avenue. Judging from the fading inscriptions on the tombstones, those Dutch Brooklynites held on to their native tongue for years, even way into the second half of the 19th century, which means for at least 4 generations.. Interesting, while in the Netherlands, right-wing politicians use language as an important and critical factor in their measurement of integration of immigrants. Those who want to apply for a residence permit even need to pass a Dutch language test in their country of origin!
Language does not seem to be a critical factor for integration in New York. In fact, it’s quite possible to live in this city and not speak a word of English. Being Russian, Chinese or Spanish-speaking, you’ll have no problem whatsoever. Newspapers, shops, doctors, restaurants, advertisements all cater to their own audience. Even electoral campaigning is done is different languages. I was blessed to be able to join Gustavo Rivera for State Senate campaign team, which took me all the way from Brooklyn to the Bronx, where I knocked on a total of approximately 400 democrat’s doors, trying to convince them NOT to vote for Gustavo’s opponent, Pedro Espada (an old fashioned crook, who personifies everything wrong about government and doesn’t even live in the Bronx). To my surprise, hardly any of those people I met during my canvassing trips spoke English. Good thing I know my languages!
New York may be multi-lingual, but is New York really that multicultural melting pot that it is so often proclaimed to be? I doubt it. Attacks on Hispanics in Staten Island, an assault on a Muslim cab driver in Queens, and the heated debate over the planned Park 51 community center (the “mosque” near Ground Zero) show the melting pot may be boiling over. Fertile soil for Dutch right-wing politician Wilders, who will speak at a rally on 9/11 organised by “Stop Islamization of America”. Maybe mister Wilders should pay a visit to that little cemetry in Flatbush and contemplate why those graves are all in Dutch.. Or would that be pearls for pigs? Probably..

© Kirsten van den Hul The Change Agent

%d bloggers like this: