Tag Archives: gender

#Femicide

29 Sep

Er is een tijd van rust, voor jezelf zorgen en afstand nemen. En er is een tijd van de barricades op om je stem laten horen. Na bijna een half jaar mediastilte na mijn vertrek als Kamerlid, is hier daarom eindelijk weer een blog. Want, lieve lezers, er moet mij iets van het hart. En ik waarschuw jullie alvast: dit is geen vrolijk verhaal. Maar wel een verhaal dat verteld moet worden. (TW: femicide)

8 september 2021: een 34-jarige vrouw wordt op straat in Den Bosch op klaarlichte dag doodgestoken in het bijzijn van haar kindje. De verdachte? Haar 31-jarige ex. De NOS spreekt van een ‘conflict in de relationele sfeer’. Het Brabants Dagblad besteedde een artikel aan een uitgebreid profiel van de verdachte, waarbij een buurvrouw hem een ‘aardige gast, altijd vriendelijk en vrolijk’ noemde.

15 september 2021: het lichaam van een 56-jarige vrouw wordt aangetroffen in de kofferbak van een auto. Ze is door geweld om het leven gebracht. Dagblad Tubantia noemt het een ‘drama in de relationele sfeer’, niet veel later bekent de echtgenoot de dader te zijn.

26 september 2021: een 73-jarige vrouw wordt dood aangetroffen in haar huis in het Limburgse Grevenbicht. Volgens de NOS gaat de politie uit van een ‘motief in de relationele sfeer’. Haar echtgenoot wordt niet veel later aangehouden. De Limburger meldt dat hij al eerder is veroordeeld voor de moord op zijn toenmalige partner.

Zomaar drie berichten over femicide. In nog geen drie weken tijd. Femicide. De moord op een vrouw omdat ze vrouw is. Het CBS kwam deze week met nieuwe cijfers, waaruit bleek dat bij bijna 6 op de 10  vrouwen die werden vermoord, de vermoedelijk dader de (ex)partner was. Veelal in hun eigen woning vermoord met een steekwapen, door mishandeling of door wurging.

Dit soort berichten en dit soort cijfers maken mij niet alleen razend, maar zorgen er ook voor dat ik mij weer eens realiseer hoeveel geluk ik heb gehad. Ik had ook één van die statistieken kunnen zijn. Net als 1 op de 3 vrouwen kreeg ook ik te maken met geweld. Maar ik ben er nog. In tegenstelling tot Clarinda, Sandra, Tiny en alle andere dodelijke slachtoffers.

Ik deelde de cijfers van het CBS op LinkedIn, Instagram, Twitter en Facebook. En raad eens wat er gebeurde. Meteen meldden zich mannen die blijkbaar de behoefte voelden die cijfers te nuanceren. ‘Deze cijfers geven een iets te extreem beeld, ‘ aldus de een. ‘Stemmingmakerij! Dit klinkt niet als structureel, en al helemaal niet als femicide’ aldus een ander.  

Ik was er even stil van. Verdrietig zelfs. Want voor mij als overlevende van partnergeweld, komen zulke ‘nuanceringen’ keihard aan. Stemmingmakerij? Drie vrouwen in nog geen drie weken tijd vermoord door hun partner of ex. Niet structureel? Gemiddeld elke 10 dagen wordt er in Nederland een vrouw vermoord door haar partner of ex. Femicide dus. Maar zo lang media blijven spreken over ‘drama’s in de relationele sfeer’, ‘familiedrama’s’, ‘crime passionel’, ‘eerwraak’, en artikelen blijven schrijven over dat de daders altijd zulke aardige jongens waren, blijven we doen alsof het allemaal wel meevalt.

En meevallen, dat doet het dus niet. Want het probleem is nog veel groter. Dagelijks worden vrouwen en meisjes slachtoffer van fysiek, seksueel en psychisch geweld achter de voordeur, van intieme terreur, van stalking. En met het probleem bagatelliseren zijn zij echt niet geholpen.

Nederland ondertekende de Istanbul Conventie, het Europese verdrag tegen geweld tegen vrouwen. Toch doet Nederland op een aantal punten nog lang niet genoeg, zo constateerde de commissie die onderzoekt of het verdrag wel wordt nageleefd. Zo houdt het Nederlandse beleid nog veel te weinig rekening met genderverschillen. En net zoals genderverschillen onderdeel zijn van het probleem, is genderspecifiek beleid onderdeel van de oplossing. Ook is er dringend behoefte aan landelijke regie. Daarom pleit onder meer de Nederlandse Vrouwenraad voor een Nationaal Coördinator. De hoogste tijd, als je het mij vraagt. (Teken hier de petitie!)

Maar ook kleinere beetjes helpen. Claudia de Breij schreef onlangs een ijzersterke column, waarin ze opriep om, net zoals 113 bij berichten over zelfdoding, ook bij berichten over femicide en geweld tegen vrouwen standaard de nood-en hulpnummers op te nemen. Als Kamerlid heb ik dit idee al eens geopperd tijdens een mediadebat, de minister zegde toe erover in gesprek te gaan. Tot die tijd doen we het dus maar zo:

Ben jij of ken jij iemand die te maken heeft met fysiek, psychisch of seksueel geweld? Bij acute nood: bel 112. Voor hulp of advies: bel 0800-2000.

Meer lezen over femicide? Check bijvoorbeeld dit artikel van Oneworld.

En, misschien wel het allerbelangrijkste, laten we erover blijven praten, schrijven, tweeten, bloggen. Luid en duidelijk. Want genoeg is genoeg.

The right to own a clitoris

3 Jun

Mayar Mohamed Mousa was her name. She was 17 years old. Just like her twin sister, who went under the knife right before her. She survived. But Mayar didn’t. Last Sunday, Mayar Mohamed Mousa died from complications in a private hospital in the Egyptian city of Suez when a female doctor surgically removed her clitoris. Mayar’s mother is a nurse.

Just let that sink in a for a moment.

A female doctor and a female nurse agreed to perform female genital mutilation (FGM) on two perfectly healthy teenage girls. Were even willing to risk the closure of the hospital, jailtime and not to mention the girls’ lives. And all that to remove their external sexual organs. How messed up is that?

And what’s even worse: Mayar and her twin sister are far from an exception. Even though the procedure was officially banned in Egypt in 2008, a staggering 94% of married women have been exposed to FGM and 69% of those women agreed to the same procedure being carried out on their daughters, according to a survey by the Egyptian Health Ministery in 2003.

Why?? Not for religious reasons. Not for hygiene. But simply because people believe this is how it should be. ‘It helps keep girls calm’, I once heard someone say. ‘It’s our culture’, according to others.

Fact of the matter is that today, according to UNICEF, at least 200 million girls and women living in 30 countries have undergone FGM. Of all those girls and women, the highest number are from Egypt: a staggering 27.2 million.

So why do people not talk about this more? Mona Eltahawy, author of Headscarves and Hymens: Why the Middle East Needs a Sexual Revolution, offers a very simple yet painful explanation: ‘Something that hurts so many girls and women is kept silent and taboo because it has to do with our vaginas and with sex. The biggest obstacle in the global fight against FGM is the reluctance to talk about the practice.’

So let’s break the silence. Let’s amplify the voices who are challenging this harmful misogynistic practise. Let’s start by remembering the names of the victims who do not live to share their stories. Let’s keep their memory alive.

Mayar Mohamed Mousa was her name. She was only 17 years old.

 

Why bother?

11 Apr

Do you know that feeling, that you’d rather not watch the news? Because all it seems to bring are tales of sorrow, suffering and shameful selfishness? Bombings, refugee crisis, Panama papers, abortion debate, US elections.. sometimes it seems like we are not moving forward at all, but rather flipping back through the darkest pages of history.

And the weird thing is: the truth is often more absurd than the most far fetched conspiricy theory. So sometimes, it seems a whole lot easier to become a pessimist or an escapist than a pro-activist. To think: ‘why bother’ and go shopping instead. Been there, done that (and have the closet to prove it). But does it change anything, really?

Fortunately, I’ve been blessed to be surrounded by lots of optimists, who, like me, believe that change does not just occur; it’s a verb: you have to just do it. Like the people behind the amazing ‘Harmony for Peace‘, whose annual concert at the Peace Palace in The Hague I will be hosting this month, with talented kids from all over the country performing together in the name of peace and cross-cultural understanding.

Or my wonderful coachee Saskia Stolz of the Power of Art House, who developed Moving People, to give refugees a face and voice, which she is presenting at Harvard, Yale and Columbia this week. You GO girl!

Or gender equality expert Jens van Tricht, founder of Emancipator, who will join us at the Gender @ The Lighthouse programme at Haagse Hogeschool for the Gender for Dummies event this week. Tell me: how often do you get the chance to hear a MAN talk about gender equality?

And speaking about gender equality, I will go back to my home town later this month, the lovely village of Bathmen, where I will join Vrouwen van Nu to talk about my book (S)hevolution and what we can do to change the world ourselves. Because isn’t that the best remedy in days of despair and devastation: being the change we want to see in this world?

And to the sceptics, who doubt whether all this will make any difference, who still say: why bother? Let me ask you this: when did doing nothing ever change anything?

Without change, no butterflies!

(S)hevolution!

6 Oct

Hul Shevolution

Around this time two years ago, I was about to realise a BIG DREAM. I addressed the General Assembly of the United Nations as Dutch UN Women’s Representative, where I was calling for a Shevolution, a radical change in our attitudes towards male/female imbalance.
Now, two years later, I am about to realise another BIG DREAM; on October 15, I am launching my first book: (S)hevolution, de eeuw van de vrouw (the century of woman).

Women perform 66% of the world’s work, produce 50% of the food, earn 10% of the income and own 1% of the property. I say: time for a revolution. In (S)HEVOLUTION I argue for a radical change of direction. Not because it is the right thing to do, but because it’s the smart thing to do. Investing in women pays off, both socially, economically and politically But what is needed to get this (S)hevolution started? And what can women- and men- do themselves? Read all about it in my book.

Do you want to join me at the book launch on October 15th (5-7 pm, in Amsterdam)? I have 3 spots on the guest list to give away. Want to be one of those 3? Send me a tweet using #shevolution, comment on this post or send me an e-mail (info@thechangeagent.nl) and tell me why you think this world is ready for a (S)HEVOLUTION. And who knows, we may be raising our glass on the 15th!

%d bloggers like this: