Tag Archives: feminisme

2017

20 Dec

Je was met het jaartje wel, 2017. Het jaar dat begon met een partijcongres dat mijn plek 8 op de kandidatenlijst van de Partij van de Arbeid officieel bekrachtigde. Het jaar waarin ik mijn bedrijf na 10 jaar in de koelkast zette om al mijn aandacht aan mijn nieuwe carrière te kunnen geven. Het jaar waarin ik – met pijn in mijn hart – stopte als columnist bij Trouw, omdat dat niet samenging met mijn kandidatuur.

Het jaar waarin ik samen met vele vrijwilligers en collega’s keihard campagne voerde, maar toch op 15 maart moest constateren dat we keihard verloren hadden. Het jaar waarin het verdriet daarover hand in hand ging met de blijdschap dat ik gekozen was tot volksvertegenwoordiger, en ik een week later met de woorden ‘Dat verklaar en beloof ik!’ ineens lid was van de Tweede Kamer der Staten Generaal.

Het jaar waarin ik niet veel later mijn maidenspeech hield over toegankelijk onderwijs, en daarna nog tig debatten voerde, over de Brexit, over de oorlog in Syrië, over het lerarentekort, en over het tragische defensie-ongeval in Mali. Het jaar waarin ik dagelijks met verwondering over het Binnenhof liep, mij verbazend over de wondere wereld waarin ik was beland.

Het jaar waarin ik als lid van de parlementaire Koninkrijksdelegatie de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties bezocht. Het jaar waarin ik door het hele land op werkbezoek ging, van Lelystad tot Rotterdam, van Vlissingen tot Zwolle. Waarin ik de Oranje Leeuwinnen zag winnen van Denemarken en samen met mijn studenten meeliep in de Women’s March. Het jaar waarin ik op het Malieveld én in het Zuiderpark demonstreerde met boze docenten uit het basisonderwijs en ik mijn eigen juf Brenda weer sprak, voor het eerst sinds de basisschool.

Het jaar waarin ik met liefde elke week een groep studenten, inburgeraars, basisschoolleerlingen of partijgenoten rondleidde door de Tweede Kamer. Het jaar waarin ik leerde hoe je Kamervragen stelt, en hoe je een debat aanvraagt. Het jaar waarin ik Pippi Langkous op mijn prikbord hing, om mij te helpen herinneren aan haar gouden citaat: ‘ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan.’

20171220_134236

Het jaar waarin mijn motie naar aanleiding van #metoo (over meer aandacht voor seksuele diversiteit en weerbaarheid in het onderwijs) werd aangenomen, maar mijn motie over het dichten van de kloof tussen basis- en voortgezet onderwijs werd weggestemd.

Het jaar waarin ik nog steeds niet ben gewend aan het gebrek aan diversiteit in de Kamer. Waarin ik soms mijn oude leven mis, en veel te weinig tijd had voor familie, vrienden en vriendinnen. Maar vooral, 2017, was je het jaar waarin ik je dagelijks dankbaar was voor alle nieuwe lessen, lieve collega’s en, dwars door alle turbulentie heen, de steun van de liefde van mijn leven. Op naar 2018!

Ik wens iedereen fijne feestdagen en een sprankelend, gezond en gelukkig nieuw jaar.

Laat je stem gelden!

15 Feb

Over een precies een maand is het zover: 15 maart 2017. Verkiezingen voor de Tweede Kamer der Staten Generaal. Hét moment om je stem te laten gelden. Door bijvoorbeeld op een vrouw te stemmen, maar ook op een partij die die stem serieus neemt.

KoT

Gisteren schreven D66-senator en winnares van de Aletta Jacobsprijs Petra Stienen en ik in het NRC een opiniestuk waarin we vrouwen oproepen niet alleen strategisch op een vrouw te stemmen, maar ook zelf hun vinger op te steken. Want politiek is té belangrijk om alleen aan mannen over te laten. Geïnspireerd door de wijze lessen van Aletta Jacobs en Joke Smit roepen we vrouwen op politiek actief te worden.

Mijn oma, die er helaas niet meer is, werd geboren in een tijd dat vrouwen nog geen actief of passief kiesrecht hadden. Mijn moeder werd geboren in een tijd dat vrouwen nog handelingsonbekwaam waren en vaak zelfs moesten stoppen met werken toen ze kinderen kregen. En nu kan ze stemmen op haar dochter.

Waarom ik mijn vinger heb opgestoken? Omdat ik de woorden van mijn heldin Agnes Jongerius ter harte heb genomen. Niet stilletjes in een hoekje gaan zitten wachten, maar de beurt vragen. Omdat ik geloof dat we er nog niet zijn. Er is een boel verbeterd sinds vrouwen 100 jaar geleden kiesrecht kregen, maar is er ook nog een wereld te winnen. Bijvoorbeeld de economische zelfstandigheid van vrouwen, of het aantal vrouwen dat slachtoffer wordt van geweld. Daar wil ik me in de Tweede Kamer voor inzetten. Want het persoonlijke is anno 2017 nog steeds politiek.

%d bloggers like this: